16.1.18

Van hollen naar laten bollen

Gisteren was het Blue Monday, de zogenaamd meest deprimerende dag van het jaar en daardoor het perfecte tijdstip voor het startsignaal van een ludieke campagne die oproept tot een meer positieve mindset.

30 dagen zonder klagen

Van Blue Monday t.e.m. Valentijn (15 januari t.e.m. 14 februari) loopt de challenge van 30 Dagen Zonder Klagen. Via adviezen en opdrachten willen zij mensen inspireren en aanzetten om positiever in het leven te staan. Op hun website & Facebookpagina delen zij filmpjes en leuke opdrachten. Neem zeker eens een kijkje!

Mijn glas is halfvol ... 

... en dat van jou? Ik zie mezelf als iemand die met een positieve, realistische kijk in het leven staat. Ik aanvaard wat ik toch niet meer kan veranderen. Of dat probeer ik toch. Positief denken zorgt voor rust en minder drukte. Uiteraard betekent dit niet dat ik nooit verdrietig, gefrustreerd of boos ben. Een potje huilen of een klaagbui lucht mij soms ook op. Ik loop niet hele dagen rond met een glimlach op mijn smoel, maar tracht wel om met een zekere mildheid de dingen te aanschouwen.

Meer, meer en meer

2017 was een moeilijk jaar voor mij. Ik was voortdurend op zoek naar uitdagingen om meer diepgang in mijn leven te vinden. Terwijl ik 75% werkte, nam ik steeds meer taken op mij en startte zelfs met een tweede langdurige opleiding. Uiteindelijk was mijn week als volgt ingedeeld: 4 werkdagen met 3 avonden les tot 22 uur en 1 lesdag. Mijn leergierigheid was mijn enige uitweg om die voortdurende honger naar meer te stillen. En nóg voelde ik mij helemaal niet voldaan.

Dankzij de steun van familie, vrienden en collega's besefte ik dat ik zo niet kon doorgaan. Ik wist niet meer wie ik was, had geen oog meer voor het positieve en de tranen uit frustratie, ja, die bleven komen. Door meer stil te staan bij mezelf begon ik stapsgewijs uit mijn zelf gedolven put te klimmen.

Graag traag 

De komende 6 maanden werk ik 50% waardoor ik mezelf uitdaag om dezelfde taken te volbrengen in 25% minder werktijd. Hierdoor dwing ik mezelf om sommige taken te laten bij de personen waartoe ze behoren. Vanuit mijn perfectionisme heb ik de neiging om taken 'over te nemen'. Daarnaast stimuleer ik mezelf om mijn taken op een efficiënte wijze te structureren waardoor ik mij ook beter in mijn vel voel op de werkvloer, meer mezelf. Het klinkt misschien tegenstrijdig, maar doordat ik mezelf meer tijdsdruk opleg, kan ik mijn werkgerelateerde frustraties gemakkelijker loslaten.

Ik voelde mij namelijk behoorlijk nutteloos en zag de zin van mijn taken niet in. Hoewel de inhoud van mijn werk onveranderd is gebleven, probeer ik er wel op een andere manier naar te kijken. Met meer oog voor de positieve kanten. Wanneer ik mijn twee opleidingen heb afgerond, zal ik genoeg bagage hebben voor een andere werkinvulling.

Ondertussen besteed ik mijn vrije tijd aan dingen die ik leuk vind en die mij voldoening geven. Dit halfjaar is een cadeautje voor mij, zodat ik mezelf opnieuw kan ontdekken. Ik volg mijn hart en ben serieus curieus waar mijn nieuwsgierigheid mij naartoe brengt. :)

9.1.18

Over geluk & regenbogen

Onlangs zag ik de Franse film 'Le Fabuleux destin d’Amélie Poulain'. Een hartverwarmend verhaal over Amélie, een verlegen jongedame met een rijke fantasie. Ze geniet van de kleine dingen in het leven zoals steentjes keilen over het water of een taart bakken.

Op een dag vindt ze een roestig doosje waarin een jongetje lang geleden zijn 'schatten' bewaarde. Ze probeert de eigenaar ervan op te sporen en maakt met zichzelf een afspraak. Als de eigenaar positief reageert, zal ze zich de rest van haar leven inspannen voor het geluk van anderen. Zo gezegd, zo gedaan. Op haar eigen, ietwat naïeve manier schiet ze anderen ter hulp. Zelf voelt Amélie zich soms eenzaam, totdat ze verliefd wordt op de mysterieuze Nino én ze haar verlegenheid moet overwinnen voor haar eigen geluk.

Kortom, een mooie, soms bizarre maar grappige 'feel good' film die je erop wijst dat je zelf verantwoordelijk bent voor je eigen geluk. Een aanrader!

Wie de regenboog wilt zien ...

... moet de regen trotseren. Geluk komt immers niet zomaar aanwaaien. Jij bepaalt mede jouw eigen lot. Uiteraard heb je niet alles zelf in de hand, maar jij kiest hoe je reageert op een gebeurtenis.

Dat is niet altijd gemakkelijk, zeker wanneer je de neiging hebt om impulsief te reageren, zoals ik. Dan kan je soms beter eerst even tijd nemen om tot rust te komen en vervolgens besluiten hoe je zult reageren door je af te vragen welke kleine stap jij kan ondernemen zodat je je beter voelt. Hoe anderen zich gedragen kan je niet veranderen, maar er is altijd iets wat je zelf kan doen om de situatie een beetje beter te maken. Een uitdaging voor een ongeduldig persoontje, comme moi. ^^


Het patroon van de regenboog is van Amy Gaines en vind je hier terug.

2.1.18

Een blik terug & vooruit

We leven in een prestatiemaatschappij waarin we onszelf torenhoge verwachtingen opleggen. We willen steeds meer, steeds beter en spiegelen ons voortdurend aan anderen waarbij sociale media een belangrijke rol spelen. Ik zeg: neen.

Vaarwel Facebook

Dag Facebook, het ligt niet aan jou. We hebben het tweemaal geprobeerd, maar het lukt niet. We zijn uit elkaar gegroeid. Ik heb nood aan 'echte' gesprekken, geen vind-ik-leuks. Ik wil iemands vakantieverhalen horen en niet hun foto's ervan beoordelen. Ik wil gezelschapsspelletjes spelen en discussiëren over spelregels, niet elkaars scores verbeteren met snelle clicks. Daarom heb ik besloten dat onze wegen scheiden. Vaarwel!

Ratrace

Het leven lijkt soms één gigantische wedstrijd waarbij we anderen zien als concurrenten of middelen om zelf 'hogerop' te komen. We verliezen uit het oog wat ons écht gelukkig maakt.
We bekijken met afgunst elkaars idyllische vakantiefoto's en boeken voor onszelf nóg een citytripje want ja, we werken immers toch hard genoeg? We streven naar zoveel mogelijk likes en volgers zodat iedereen kan zien hoe succesvol en gelukkig we zijn.
Facebook of Instagram likes, Youtube views en Twitter of Bloglovin volgers kan je kopen, maar persoonlijke relaties zijn zoveel meer waard.

Vertragen

Zo nu en dan stilstaan bij mijn leven helpt mij om mezelf staande te houden in de immer draaiende mallemolen van onze maatschappij. Ik denk na over wat mij blij maakt, waaraan ik belang hecht of wat ik graag doe zodat ik bewuste keuzes maak en niet de verplichting voel om aan andermans verwachtingen te voldoen. Ik ben wie ik ben: gevoelig, creatief, koppig, eerlijk, impulsief, kritisch, sportief, leergierig, soms zwart-wit en zoveel meer. Maar bovenal ben ik uniek en dat maakt mij bijzonder, net zoals jij!

Ruimte voor mezelf

In 2018 neem ik de ruimte om uit te zoeken wat ik écht graag doe. Ik wil blijven werken aan mezelf en vooral meer genieten van het leven. Dit jaar zet ik mezelf centraal en spendeer ik meer tijd aan wat ik graag doe: lezen, joggen, knutselen, wandelen, haken, fotograferen, koken (poging tot :p), spelen, fietsen, ... en schrijven.
Op Serieus Curieus verzamel ik m'n mijmeringen, creaties en mooie momenten zodat ik er altijd naar kan terugblikken en mezelf herinner aan wat telt.